((دوست ابريشمي)) زندگي پرمعنا وبا ارزشهاي انساني دارد قدر عشق و دوستي را ميداند.
ودر رابطه هاي تازه عنوان محاسنش رابه نمايش نميگذارد وبا داستان سرايي از تجربياتش
من تو وهركسي را كه دركنارش نشسته خسته نميكند.
و فقط به تو آنقدر نزديك ميشود كه گرماي محبتش را احساس كني ونه تملكي و نه......
دلش شيشه اي نيست باهرتلنگري ترك برنمي دارد ومي داند كه توهم گاهي مي تواني
خيلي خوب نباشي و..................
يك روز دوست ابريشمي به كسي گفته بود((من دنيا را سرپا نگه ميدارم تا توبرگردي))
آن كس كمي فكر كرده وبعد پرسيد:اين يعني چه؟
دوست ابريشمي درحالي كه بانگاهش لبخند ميزدگفت:اگر راهي را كه متعلق به توست
بپيمايي هرچقدر هم كه دور شوي راست خودرا كه بگيري ميتواني دوباره برگردي.
آن كس به نظرش حرفهاي قشنگي را مي شنيد اما معنايش را درك نميكرد
دوست ابريشمي ادامه داد: زماني كه باعشق وصداقت در راهي قدم ميگذاري وبه دنبال
(( جاي فرد ديگري بودن)) نباشي گم و مغرور جاه ومقام نخواهي شد.
من نميتوانم ازتو مراقبت كنم وبا تو همانند كسي رفتاركنم كه ((دوست دارم باشي))
توبايد تجربه كني وبه ديگران بياموزي كه هرطور كه مايلي تورا بپذيرنداگربه
ديگران اتكا كني بايد از استقلال خداحافظي كني.
((باوركن ساده ترين كاردنيا خودت بودن است وحسرت آزادي راخواهي خورد اگر
كسي باشي كه ديگران تاييد ميكنند وچون هيچ كسي مانند تو نمي انديشد پس بايد
ازتجربه كردن نترسي))
آن كس گفت :حق باتوست دوست ابريشمي.
دوست ابريشمي گفت:بايد اين هارا باصراحت مي گفتم من فقط دوستي هستم كه
حرفايي به تو زده وگرنه(( راه مال تو وحق نيز ازآن توست ))كاري راكه دوست داري
انجام بده وراهي را كه دوست داري برو تند برو آهسته برو لي لي كنان برو
هرجور كه مايلي ولي بايد بروي و تجربه كني.
((روزهاي زيبا منتظر طلوع نشسته اند ورويدادهاي نيك درشرف وقوع هستند))
سپاسگزارباش كه تمايل به رشد كردن راازدست نداده اي و بااحساس خشم دنبال
دسيسه اي براي كسي نيستي كه موفق زندگي ميكند.
راهي راكه انتخاب كرده اي اگر كمي دليرتر باشي تورا به مقصد ميرساند
ودليرتر بودن يعني صادق تر بودن يعني صاف ويك رنگ بودن اول باخودت
كه باوركني ((كامل نيستي)) دوم با ديگران كه بپذيري هيچ كس آدمي راكامل نميشناسد
و((همه سزاور محبت وبخشش هستند وصداقتت راپنهان نکن))
آنهایي كه كنارت مي مانند نقشي از خود دردنياي تو باقي ميگذارندوآنهايي كه با خاطرات
بد ميروند برايشان دعاي خير كن كه شايد خود وديگران راكمتر بفريبند.
حالا برو دوست ابريشمي من.......................
آن كس گفت: مگر تو فقط ابريشمي نيستي؟؟؟
دوست ابريشمي گفت: از اين پس تو نيز در راهي كه ميروي كسي راخواهي ديدو
برايش راز و رمز اين زندگي پرعشق راخواهي گفت ((هركسي بانيت خير مهربورزد
ونوري هرچند كوچك در راهي باشد كه كسي را راهگشا باشد دوست ابريشني خواهدشد))
منبع:مجله ي موفقيت
